Wstępna konsultacja polega na rozpoznaniu, czy objawy są wskazaniem do specjalistycznego badania, zwanego polisomnografią. Pacjent śpi we własnym łóżku z założonym samodzielnie aparatem, którego czujniki rejestrują jak oddychamy, czy chrapiemy, jakie jest nasze tętno, jaki jest poziom tlenu we krwi, w jakiej śpimy pozycji, jak pracują nasze mięśnie oddechowe. Po takiej rejestracji, obejmującej sen w ciągu jednej nocy i komputerowej analizie zapisu, lekarz dowiaduje się, co nam dolega i jaki rodzaj leczenia należy zastosować.
Leczenie chrapania polega na mechanicznym udrażnianiu dróg odechowych. Do tego celu służy najnowocześniejsza w tej chwili metoda, tzw. radiochirurgia. Polega ona na operowaniu za pomocą fal wysokiej częstotliwości. W porównaniu z leczeniem laserowym, jest ona bardziej precyzyjna, a przede wszystkim mniej bolesna.
Zabieg wykonuje się w warunkach ambulatoryjnych i w znieczuleniu miejscowym. U wielu pacjentów występowanie zaburzeń anatomicznych w obrębie twarzoczaszki, takich jak skrzywienie przegrody nosa, listwa czy kolec nosowy, przerost małżowin nosowych dolnych, polipy zatok i jam nosa (leczone nowoczesną metodą operacji endoskopowej), przerośnięte migdałki podniebienne, przetrwały migdałek gardłowy czy powiększony języczek wymagają interwencji operacyjnej.
Inną metodą jest stosowanie aparatu CPAP, z którym się śpi – w tych przypadkach nie ma potrzeby ingerencji w organizm pacjenta. Obecnie na świecie preferuje sie łączenie wielu metod, gdyż gwarantuje to optymalne i długotrwałe efekty. Decyzję podejmuje się wspólnie z pacjentem na podstawie przeprowadzonych badań.