
Polipy są łagodnymi przerostami błony śluzowej nosa, która formuje uszypułowane grona. Spowodowane jest to odczynem zapalnym.
Polipy wyrastają z rejonu kompleksów ujściowo-przewodowych i zatok przynosowych, powodując niedrożność przewodów nosowych.
Spotyka się je w wielu jednostkach chorobowych np.: astmie, nietolerancji aspiryny, triadzie aspirynowej, przewlekłym zapaleniu
zatok przynosowych, zespole zatokowo-oskrzelowym, mukowiscydozie, zapaleniu grzybiczym zatok, zespole dyskinezy rzęsek.
Stwierdza się wówczas cechy determinowane przez chorobę podstawową, jak też świadczące o ciężkości jej przebiegu: od zmian
dyskretnych po masywne, wiodące do deformacji twarzy.
Rzeczywista częstość występowania polipów nosa w całej populacji jest znana dzięki szerokim badaniom epidemiologicznym,
które oszacowały jej występowanie na około 4%, z tendencją wzrastającą wraz z wiekiem.
Polipy nosa stwierdza się u około 36-72% pacjentów z nietolerancją niesteroidowych leków przeciwzapalnych, u 13% pacjentów z
niealergiczną astmą oskrzelową, 5% osób z astmą alergiczną, 20-50% chorych na mukowiscydozę, 85% osób z alergicznym grzybiczym
zapaleniem zatok.
Typowymi objawami polipów nosa są blokada nosa o stałym lub zmiennym nasileniu, oddychanie przez usta, zaburzenia snu, zmęczenie
i dekoncentracja, osłabienie lub utrata węchu (a co łączy się z tym - również zaburzenia smaku), wyciek wodnistej wydzieliny nosa,
uczucie spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła, w zaawansowanych przypadkach polipy całkowicie wypełniają nozdrza prowadząc
do ucisku i zniekształcenia struktur nosa.
Jedynym skutecznym postępowaniem jest endoskopowa operacja czynnościowa zatok (FESS) z ich udrożnieniem i przywróceniem
prawidłowego drenażu i wentylacji. FESS (functional endoscopic sinus surgery) chirurgiczne, czynnościowe leczenie polipów i zmian
zapalnych nosa i zatok przynosowych. Jest to nowoczesna i bardzo skuteczna metoda operacyjnego leczenia schorzeń nosa i zatok
przynosowych mająca na celu przywrócenie sprawnej funkcji zatok. Technika na polega na dokładnym usuwaniu polipów i zmian
zapalnych z użyciem optyki endoskopowej oraz specjalnych narzędzi mikrochirurgicznych, pozwala na precyzyjne poszerzenie
naturalnych ujść zatok. Operacje przeprowadza się przez otwory nosowe bez pozostawiania blizn na twarzy.
Kwalifikację do zabiegu przeprowadza się na podstawie wywiadu, wziernikowania nosa oraz tomografii komputerowej, która jest warunkiem prawidłowego rozpoznania oraz ustalenia rozległości zabiegu operacyjnego. Ponadto jest swoistą „mapą topograficzną" pola operacyjnego konieczną dla bezpiecznego przeprowadzenia zabiegu. Klasyczne zdjęcia rentgenowskie są mało użyteczne, gdyż nie pozwalają rozpoznać zmian chorobowych w sitowiu oraz kompleksie ujściowo-przewodowym oraz nie odzwierciedlają niuansów budowy anatomicznej.
Bezpośrednio przed operacją pacjentowi nie wolno jeść min. 6 godzin i pić min. 4 godziny.
Po zakwalifikowaniu przez laryngologa do leczenia operacyjnego pacjent badany jest przez anestezjologa celem kwalifikacji do
znieczulenia ogólnego.
Wykonywane są następujące badania: badania laboratoryjne krwi, EKG, prześwietlenie klatki piersiowej.
Na 3 dni przed zabiegiem operacyjnym istnieje bezwzględna konieczność zaprzestania zażywania leków przeciw krzepliwych np.
polopiryna, acard, aspiryna. Leki te mogą niebezpiecznie zwiększyć ryzyko krwawienia w okresie około i pooperacyjnym.
Tamponada nosa utrzymywana jest przez 2 doby. W tym okresie pacjent pozostaje pod opieką lekarza i wykwalifikowanego personelu Kliniki. Po usunięciu tamponady konieczne jest ścisłe przestrzeganie przez pacjenta zaleceń lekarskich: